Biz sevdiklerimize çiçek verenlerden değiliz, dostlarımıza canımızı verenlerdeniz. Kader çemberinden geçmiş gençleri eğlendiriyoruz…
Senin varlığınla başlayan, yokluğunla biten bir güne alışamadım. Aklımdakinin yarısı kadar yanımda olsaydın, asla sensiz olmazdım.
Sen yolsan, yorulmadan yürürüm. Eğer rüya olsaydın, hep uyurdum. Gece sen olsaydın sabahı istemezdim. Son nefesim olsaydın şimdi ölürdüm!
Eğer istersem bir adamı bey veya paşa yapabilirim. Ve isteseydim dünyayı bir adam için zindana çevirirdim. Biz sorunsuz operatörleriz. Kulağıma sözler gelirse, söyleyenin kulağını kesip söyleyene yedireceğim.
O gitti ve bir daha asla geri dönmeyecek. Acı çektiğimi bilmiyor, onsuz hayallerde yaşadığımı bilmiyor, yüzümdeki gülümsemelerin sahte olduğunu bilmiyor.
Ne olursa olsun beni terk edenleri, terk edenleri unutacağım. Sevgime karşılık vermeyenleri de onlar gibi bırakacağım.
Seni sırtından bıçaklayana kızma, ona güvenip sırtını dönen sensin. Arkanızdan konuşana kızmayın, ona insan gibi davranan sizsiniz.
Sonuçlarını düşünmeden hiçbir şeye kalkışmayın. “O olmadan yaşayamam.” Söylemeyeceksin. Bunu söylemeyeceksin. Çünkü yaşıyorsun.
Kalp söz verirse bozulamaz. Aşık buna gönül vermişse inkar edilemez. Bizim ülkemizde kalp zarar görür ama sevgiliye ihanet edilemez.
Mantıksız ayrılıkların esiriyken, yüreğim firari iken, eğer kavuşmanın sonu kavuşacaksa, her anına şükürler olsun. Aşkım.
Erkeklerin kalbi pazar gibidir, kimin girip kimin çıkacağını asla bilemezsiniz. Kızların kalpleri mezar gibidir, bir kere girerlerse bir daha çıkmazlar.
Seni seviyorum diyenin sevgisinden şüphe et. Çünkü Aşk sensiz ve dilsizdir.
Gözlerim gözlerinde canlanıyor. Kalbim her zaman seninle olmak istiyor.
Neden Sevgililer Günü var ama Bekarlar Günü yok? Biz daha kalabalığız.
Seni seviyorum diyen dillere değil, senin için ağlayan gözlere inan.
Ece ile sözlü kaderle nişanlıyız! Tesadüfen doğduk ama yaşamak zorundayız!
Yalan dünyasının ipine saplandık, ondan kurtulmaya çalışırken hep dolandık!
Bazen sevmek acıya neden olur.
Bu kalp seni en çok hak edene değil, seni mutsuz edene gider.
Benden nefret ettiğini duydum? Eğer seni düşünecek zamanım olsaydı inan bana, ben de senden nefret ederdim.
Sevmek? Bunu hiç duymamıştım. Gülmek? Ben çoktan unuttum. Yaşamak? Bu nedir. Bu aşk mı? Bu büyük bir yalan. Yalnızlık? Bu benim dünyam!
Karanlığımda güneşi, gecenin ortasında yıldızları istemiyorum. Çok değil, yalnızlığımda sadece seni istiyorum.
Ah sevgilim, her gece seni silahımın şarjörüne yükleyip defalarca kalbime vurduğumu nereden bileceksin? Söylesene, nasıl bileceksin?
İnsanların arkasından konuşabilen değersiz insanlara tek sözüm var; Bir madeni para her zaman ses çıkarır.
Umarım bir gün bana yaşattığın her şeyi yaşayacaksın ve o zaman beni anlayacaksın.
Kimseyi pijamanızın koluyla, yorganın altından gözyaşlarınızı silecek kadar sevmeyin.
Ve öyle konuş ki, mesela İstanbul gibi bir şehir gibi konuş ve seni ölene kadar seveceğim de.
Beni hep yanlış anladın. ‘Gelelim’ değil, ‘Geleceğim’ dedim.
Sevmek; Saatlerce öpüşmemek. Öpüşmeyi saatlerce düşünmek anlamına gelir.
Üşüdüğünde boynunuza dolanacak bir atkı olmayı çok isterdim. Bu aynı zamanda benim de hayalim.
Önce sevdiğiniz sizi terk eder, sonra uykunuz. O zaman ne sevdiğiniz gelir ne de uykunuz!
Ben bu dünyada iki kör insan gördüm; biri seni seven ama seni göremeyen sensin, diğeri ise senden başkasını göremeyen benim.
Öpüşmenin aşk sayıldığı bu çağda yalnızlığımla gurur duyuyorum.
Aşk ama mevsimsel değil! Yazın çiçek açmasına, kışın solmasına izin vermeyin.
Ve bazıları var olmasalar bile varlar. Yeterli olandan fazla.
Ellerinizi uzatmayın. Hatta bunu istemiyor. Benden aldığını geri vermeye gücün yetmez.
İnsan boşuna acı çekmez. Ya gelecekten bir eksiklik ya da geçmişten bir fazlalık vardır.
Kimseye dur diyemem, davranışlarım böyle diye üzülemem! Eğer o bensiz olmayı seçerse, ben onsuz kalarak hiçbir şey kaybetmeyeceğim.
Değer verdiğiniz insanların verdiğiniz değere layık olmadığını anlıyorsanız üzülmeyin, onlar layık olmadıkları için üzülsünler.
Unutmayın; Kin ve nefretin sonucu pişmanlıktır. Ve her canlı için ölüm vardır. İnsanlar ölür ama ölmeyen insanlıktır.
Seni aklıma getirecek o kadar çok şey varken, seni bana getirecek hiçbir şey yok.
Aramızda mektup kullanılabilir mi aşkım?
Sensizlik ölüm kadar acı, varlığın hayat kadar kutsal, sen nefes kadar önemli, hayatım kadar değerlisin.
Mutluluğumu sen başlattın, bir süre sonra acımı arttırdın.
Ne kadar zalim olursan ol, ne kadar incinmiş olursan ol, seni tüm kalbimle seviyorum.
Acı verici mesajlar söylesen de yüzümdeki bu desen bundan sonra asla senin olmayacak.
Hayatım acılarla geçse de bu deli yüreğim seni sevdi.
Acı çekiyorum, gecenin soğuk havasında, senden yoksun sefil odamda senin acı mesajlarınla ısınıyorum.
Bu şehirden her ayrılışında sanki şehre veda ediyormuşum gibi oluyor. Beni terk edeli uzun zaman oldu ama ben hâlâ sana el sallıyorum…
Her genç erkeğin bir kız arkadaşı olabilir ama her genç kızın bir genç erkeği olamaz.
Eğer benden ayrılmaya karar verecek kadar küçülmüşsen, ben de senin için ölümü göze alacak kadar büyümüşüm demektir…
Bazılarına göre biz adamız, bazılarına göre ise yalanız. Emin olun millet, size buna göre davranacağız…
Gerçekten seven insan hiçbir şeye bahane uydurmamalı. Seviyorsa söyleyebilmeli, söyleyemiyorsa sevmiyor demektir, bitmiştir.
Mutlu olmak isteseydik olurduk ama hep başkalarından daha mutlu olmak istedik ve hep başkalarının daha mutlu olduğunu düşündük.
Seni tenine dokunmadan, avuçlarını tutmadan da sevebilirim. Çünkü istediğim tenin değil, kalbin.
Yeniden çocuk olsaydım… Düştüğüm için yüreğim, ruhum acısa; Sadece çok fazla koştuğumda çöküyor.
Duruyorsam bir nedeni vardır. Susarsam bir sebebi vardır. Herkes rahat olsun, her şeyin bir zamanı var.
Ölümse giderim, aşksa severim ama kalbimde sensiz yaşayamam sevgilim tut ellerimden bitmesin.
Seninle başladığım bu tatlı rüyada sensiz uyanmak istemesem de senin sayende gözyaşlarıyla uyanıyorum…
Ey Hayat! Beni daha fazla yorma. Senin için kaybettiklerimin bedelini fazlasıyla ödedim.
Bir gül olmak isterdim! Nedenini soruyorsun? Beni koparıp kokladığında, bedeninin derinliklerine girip bir daha çıkmamayı mı?
Ben bunun için ölmedim! Her zaman uğruna öleceğimi düşündüğüm biri için yaşadım.
Herkes arkadaşım olamaz! Hayatım benimdir, kimse karışamaz, konu aşksa, bir kere sevdim mi bir daha işim olmaz.
Köpeklerle ve köpeklerle ilgilenecek zamanım olsaydı veteriner olurdum ve insana benzeyen hayvanları tedavi ederdim.
Bir süre sonra şunu fark ettim; Vazgeçilmez olan sen değilsin. Vazgeçmeyi bilmeyen biriyim.
İçtiğim her sigaranın acısı içimde, aldığım her nefeste, hayalin gözlerimin önünde, bu parçaların içimde var canım.
Hiçbir sebep olmadan bugünü de, yarını da sensiz yaşayacağımı unutma.
Sensizliğin ilk akşamında gözlerim ırmak oldu, gözyaşlarım dinmiyor, kalbim atmıyor sensizliğin ilk gününde, seni bekliyor…
Kaderim sensiz olmaksa, acı üzerime gelsin. Sensiz yaşanacaksa bu dünya bana tahammül etmez…
Seninle ölüme gülerdim ama sensiz benim sebebim ölüm.
Küçücük bir bebektim, kocaman bir aşktın… Ellerinde büyüdüm, kalbimde sen…
Sevmeye niyetleniyorsan iyi düşünmelisin, ağlamayı öğrenmelisin ve gülmeyi bilmelisin, aşk kumar gibidir, çok dikkatli olmalısın, oynadığın zar değil, duygularındır, bilmelisin Peki!
Aramızda uçurumlar var ve sana yaklaşamıyorum, sensiz yaşadığım her an kalbim ağlıyor, bunu unutma.
Sen benim tasasız günlerimdin, dermanım sadece sendin, seninle yaşayabildiğim halde şimdi sensiz mücadele ediyorum.
Artık anladım ki aşk senin için zaman kaybıydı, yaşamak senin için yalandı, ayrılık sözlerin hep acı çektirmekti.
Beni doğru yollarımdan uzaklaştırdın, seni seven bu genci yaraladın, şimdi beni yalnız bıraktın, şimdi sonsuz ağlıyorum.
Güzel günleri düşündüğümde hayali gözlerimden silmeye çalışıyorum.
Seni sevmek acı çekmektir, sana bağlanmak acıyla dost olmaktır, sana inanmak ağlamaktır, sana kapılmak ayrılmaktır…
Birini unutmanız gerekiyorsa bunu yavaşça yapın. Çünkü aklın vaktinden önce öldürdüğü şey, kalpte merhametsizce diriltilir.
Ağacın yaprakları gibi seninle ayrı yerlere düştük. Oysa aynı dalda ne hayallerimiz vardı.
Bakın, böyle üzücü şeyler yazdığımda hep gülerim ve güldüğümde kimse bunun yalan olduğunu anlayamaz.
Dünya dönmeyi unutursa, rüzgar esmeyi unutursa, aşıklar sevmeyi unutursa belki o zaman ben de seni unuturum.
Aşıklar kıymetini bilseydi bu dünya cennet olurdu canım.
Her yaraya bir merhem var! Kader, sıkıntılar yaşadıktan sonra unutulur!
Umudumdun, geleceğimin rengiydin, tek hayalimdin, toza dönüşüp uçup gittin, seni doyasıya sevemedim..
Sana inanmak istedim, seninle dolu dolu yaşamak istedim, anılarımıza güzel günler yazmak istedim, anılarımıza gittin ve herkes gibi yalan söyledin.
İçimdeki sevgiyi alıp götürdün, beni sensiz bıraktın, ben seni deliler gibi sevdim, hep yalancı yüzünü gösterdin.
Zamanımı ölümsüz bir aşka harcadım, geçirdiğim aşk ise zamana bağlı kalarak yaşandı ve bitti.
Duyguların gizemli tanımı kelimelerin başladığı yerdedir…
Bir köpeğin dostluğu, bir arkadaşın köpeğinden daha iyidir.
Ona sarılıp dakikalarca kulağına ‘beni asla bırakma’ diye fısıldamak istiyorum.
Beni yanlış anlamayın, kaybolmadım. Sadece sende kayboldum, hepsi bu.
Sen kadehini hep tezahürat için kaldırırdın ama ben kadehini her zaman mutluluk için kaldırırdım. Senin şerefe, benim mutluluğa ihtiyacım vardı.
Her tesadüf bir başlangıçtır; Finali oynarsın, kader perdeyi kapatır.
Seni affedecek kadar olgunum ama sana tekrar güvenecek kadar aptal değilim.
Kendimle konuştuğum kadar kimseyle konuşmuyorum. Sebebi delilik değil, sadece insanların en iyi kendilerini dinlediğini biliyorum.
Belki hiçbir şey yolunda gitmedi ama hiçbir şey de beni yolumdan alıkoyamadı!
Mutlu olduğumu sanma. Attığım her adımda ölümü bekliyorum, söylediğim her kelimeyle ölümden bahsediyorum.
Nokta koyduktan sonra onu virgül haline getirmemelisiniz. Ne bir soru ne de tek bir soru işareti kalmamalı.